Szczepienia w podróży

Często proszona jestem o poradę w kwestii przygotowania zdrowotnego przed tropikalną podróżą. Zapytania dotyczą przede wszystkim niezbędnych szczepień, którym trzeba się poddać przed zaplanowanym wyjazdem. Postanowiłam zatem rozwiązać najczęściej pojawiające się wątpliwości.

Wyjazdy do wielu krajów wiążą się ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na choroby zakaźne. Szczepienia ochronne stanowią jeden z najbardziej skutecznych środków profilaktyki. Ze względu na różny stopień zagrożenia, dobór szczepień zalecanych jest uzależniony od:

  • charakteru wyjazdu (indywidualny lub grupowy, rodzaj wykonywanych zajęć, pobyt w rejonach wiejskich)
  •  przewidywanego rejonu i czasu pobytu, z uwzględnieniem aktualnej sytuacji epidemiologicznej
  • stanu odporności immunologicznej i ewentualnych przeciwwskazań do szczepień.

Należy jednak pamiętać o pewnej prawidłowości. Nabycie odporności po niektórych szczepieniach następuje po 2-4 tygodniach. Należy więc zaszczepić się odpowiednio wcześniej!

Jakie szczepienia wykonać?

Osobiście zawsze proponuję najpierw udać się do placówki medycznej na pobranie krwi z prośbą o sprawdzenie obecności oraz ilości przeciwciał zabezpieczających nas przed chorobą (oczywiście to dla osób, które kiedyś były szczepione). Przy odbiorze wyników pani w okienku poinformuje, o których szczepieniach nasz organizm „zapomniał” i należy się doszczepić.

Dyskutując ze swoimi rówieśnikami, jak również dając pewne sugestie już wytrawnym podróżnikom zauważyłam, że szczepienia bardzo często schodzą na dalszy plan nawet w życiu codziennym. Zapomina się, iż nie wszystkie szczepienia mają swoją skuteczność przez całe nasze życie, wiele z nich trzeba powtarzać. Przykładem może być tężec, który obecnie podawany razem z błonnicą, czasem krztuścem, należy powtarzać do 10 lat! Zapytajcie rodziców, kiedy ostatnio szczepili siebie na tę chorobę? Niech zgadnę odpowiedź… w liceum? podstawówka? No właśnie. Wystarczy zranić się spadając z roweru, wdepnąć boso w kałużę czy skaleczyć się podczas pracy w ogródku. Wiele raportów podaje, że Polska jest w czołówce krajów europejskich w ilości zgonów z powodu tężca.

Polio jest szczepieniem obowiązkowym, wykonywanym najczęściej w pierwszych latach życia dziecka. Jego nie trzeba powtarzać.

Kolejne szczepienie, o którym należy pamiętać to wirusowe zapalenie wątroby, potocznie zwane żółtaczką, z powodu zażółcenia skóry oraz białka w oku, będących wynikiem nieprawidłowego funkcjonowania wątroby. Wywoływane jest przez bardzo wiele, często niespokrewnionych ze sobą czynników. Te szczepienie, na typ A oraz B, również należy również powtarzać co 10-15 lat w zależności od ilości przeciwciał we krwi.

Wszystkim, którzy planują podczas podróży spożywać posiłki z ulicznych straganów zalecam wykonanie szczepienia na wirusowe zapalenie wątroby typu A i B, dur brzuszny oraz cholerę. Co do tej ostatniej jakiś czas temu pojawiło się wiele kontrowersji związanej z brakiem skuteczności, aczkolwiek ja po podaniu tylko pierwszej z dwóch dawek od czterech lat nie wiem, czym jest problem biegunki podróżnej. Ci, co doświadczyli a planują kolejną trasę na pewno powinni zdecydować się na te kłucie. (Plus wypicie do posiłku szklanki Coca- Coli lub piwa czy SYMBOLICZNIE(!) jakiegoś mocniejszego trunku w celu dezynfekcji jest wskazana 🙂 )

W wielu krajach, głównie Afryki, przepustką do przekroczenia granicy jest nie tylko paszport, ale i Międzynarodowa Książeczka Szczepień. Każdy wyjeżdżający udający się do krajów zagrożonych żółtą febrą powinien posiadać żółtą książeczkę szczepień, która wydawana jest w momencie wykonania szczepienia. W dużych punkach sanitarno-epidemiologicznych jest ona zawsze dostępna, w przychodniach taką szczepionkę należy wcześniej zamówić.

A co z malarią?

To choroba mogąca prowadzić do śmierci, która będzie towarzyszyć do końca życia, a na nią szczepienia nie ma. Niezbędna jest natomiast podstawowa wiedza na jej temat…

  • świadomość zagrożenia w tropikach (występowanie malarii na świecie), znajomość objawów choroby i ryzyka zdrowotnego związanego z zachorowaniem
  • stosowanie środków ochrony przed ukłuciami komarów przenoszących malarię
  • odpowiednie postępowanie w razie podejrzenia malarii: jak najszybszy kontakt z lekarzem w razie gorączki w podróży lub po powrocie z rejonu malarycznego, a po rozpoznaniu choroby natychmiastowe leczenie

malaria

… oraz profilaktyka

  •  moskitiery – repelenty (takie, które sprawdzają się w tropikach, np. Mugga, Autan, dostępne w sklepach podróżniczych, zoologicznych oraz dla wędkarzy)
  • insektycydy – odpowiednia odzież (przede wszystkim długie rękawy oraz nogawki , powinna być luźna, nieprzylegająca do ciała)
  • klimatyzacja (ruch powietrza nie sprzyja komarom) – unikanie przebywania w miejscach i czasie największej aktywności owadów

Dostępne są również lekarstwa, które należy brać przed wyjazdem, w trakcie oraz po jego zakończeniu. Tymi samymi specyfikami leczona jest malaria, z tym że podawana dawka jest duża większa, a sam lek nie jest bez znaczenia dla naszej wątroby.

Więcej o malarii na stronie Światowej Organizacji Zdrowia.

Pełna lista szczepień obowiązkowych jak również zalecanych dostępna jest na: http://www.szczepieniadlapodrozujacych.pl/

Ponadto na stronie znajduje się również aktualny wypis placówek sanitarno-epidemiologicznych, które przekażą wszystkie informacje .

Jeśli macie jeszcze jakieś pytania to zapraszam do komentowania.

Pozostaw swój adres mailowy a będę Ciebie informować o nowych postach, konkursach oraz spotkaniach!

szczepienia na polio - Burundi
szczepienia na polio – Burundi
ovh